اعاده دادرسی طاری

اعاده دادرسی طاری یعنی درخواست رسیدگی دوباره به یک رأی قطعی، اما در حالتی که این درخواست به طور مستقل آغاز نمی‌شود؛ بلکه در جریان رسیدگیِ یک دعوای دیگر و وقتی یکی از طرفین به یک رأی قطعیِ قبلی استناد می‌کند مطرح می‌شود. بنابراین اگر در پرونده‌ای در حال رسیدگی هستید و طرف مقابل برای اثبات ادعایش به رأی قطعی سابق تکیه می‌کند، شما ممکن است بتوانید با استناد به جهات قانونی اعاده دادرسی، همان رأیِ مورد استناد را از اعتبار بیندازید یا اصلاح کنید؛ این دقیقاً جایی است که اعاده دادرسی طاری معنا پیدا می‌کند.

نکته مهم این است که اعاده دادرسی طاری راهی برای «تکرار دعوا» یا «تجدیدنظرخواهی دیرهنگام» نیست. این ابزار فقط وقتی کار می‌کند که هم رأی قطعی وجود داشته باشد و هم یکی از جهات اعاده دادرسی محقق باشد و هم آن رأی در دعوای فعلی اثر مستقیم داشته باشد. در غیر این صورت، دادگاه آن را نمی‌پذیرد و ممکن است وقت و هزینه شما هدر برود.

در این مقاله به زبان ساده اما تخصصی توضیح می‌دهیم اعاده دادرسی طاری چیست، بر چه مبنایی در قانون آیین دادرسی مدنی پذیرفته شده، چه تفاوتی با اعاده دادرسی اصلی دارد، چه زمانی مطرح می‌شود، شرایط و مراحل آن چیست و چه اشتباهاتی باعث رد درخواست می‌شود. اگر نیاز دارید قبل از اقدام، وضعیت پرونده‌تان بررسی شود، برای مشاوره با موسسه حقوقی ملی وکیل با شماره 09121304085 تماس بگیرید.

اعاده دادرسی طاری چیست؟

در تعریف ساده، اعاده دادرسی طاری یعنی: «اعاده دادرسی نسبت به رأی قطعی‌ای که در یک پرونده دیگر صادر شده، اما در پرونده فعلی به آن رأی استناد شده و همین استناد، بر نتیجه رسیدگی اثر می‌گذارد.» واژه «طاری» در ادبیات دادرسی به معنای عارض شدن در جریان رسیدگی است؛ یعنی موضوعی که از بیرون می‌آید و داخل پرونده جاری اثر می‌گذارد. پس اعاده دادرسی طاری زمانی به کار می‌آید که شما نمی‌خواهید یا نمی‌توانید صرفاً یک دعوای جداگانه باز کنید، بلکه در همان پرونده جاری، باید اثر یک رأی قطعی سابق را مدیریت کنید.

هدف قانون‌گذار از پیش‌بینی این امکان، جلوگیری از این وضعیت است که یک طرف دعوا با تکیه بر رأی قطعی‌ای که به دلایل قانونی قابل اعاده است، در پرونده جدید برتری پیدا کند. به بیان دیگر، اگر رأی قطعیِ مورد استناد واقعاً با یکی از جهات اعاده دادرسی سازگار باشد (مثلاً سندی بعداً کشف شود که روند دادرسی قبلی را زیر سؤال ببرد)، طرف مقابل نباید مجبور شود «بی‌اثر بودن» آن رأی را نادیده بگیرد و نتیجه پرونده جدید را ببازد.

مثال کاربردی (فرضی): تصور کنید در دعوای مطالبه وجه، خوانده می‌گوید قبلاً با رأی قطعی دادگاه ثابت شده که بدهی پرداخت شده است و همان رأی را ارائه می‌کند. اگر شما مدارکی داشته باشید که نشان دهد رأی قبلی بر اساس سندی صادر شده که بعداً جعلی بودن آن معلوم شده یا سند تازه‌ای پیدا شده که مؤثر در نتیجه است، می‌توانید در همان پرونده جاری، اعاده دادرسی طاری را مطرح کنید تا اعتبار رأی مورد استناد بررسی شود.

مبنای قانونی اعاده دادرسی طاری

پایه اصلی اعاده دادرسی طاری در ماده ۴۲۶ قانون آیین دادرسی مدنی دیده می‌شود؛ ماده‌ای که جهات اعاده دادرسی را معرفی می‌کند و در عمل، چارچوبی می‌دهد که بر اساس آن می‌توان نسبت به رأی قطعی تقاضای رسیدگی دوباره کرد. در اعاده دادرسی طاری، شما همان «جهات» را لازم دارید، با این تفاوت که مسیر طرح آن به جای شروع یک پرونده مستقل، در دل یک دادرسی جاری فعال می‌شود.

فلسفه قانون‌گذار از این طراحی، ایجاد تعادل بین دو اصل مهم است:

1. اعتبار امر مختومه و قطعیت آرا (رأی قطعی باید قابل اتکا باشد)،
2. عدالت قضایی (اگر رأی قطعی با یکی از جهات قانونی اعاده دادرسی مخدوش باشد، نباید مبنای تصمیم در پرونده جدید شود).

رابطه اعاده دادرسی طاری با «آرای قطعی» اساسی است. اگر رأی هنوز قطعی نشده باشد، مسیر درست معمولاً از جنس تجدیدنظرخواهی یا سایر طرق اعتراض است، نه اعاده دادرسی. از طرف دیگر، اعاده دادرسی طاری هم قرار نیست تبدیل به راهی برای دور زدن قطعیت آرا شود؛ بنابراین دادگاه‌ها معمولاً روی این موضوع حساس‌اند که آیا واقعاً جهت قانونی وجود دارد یا صرفاً اختلاف نظر با رأی قبلی مطرح شده است.

در رویه قضایی نیز (بدون ادعای قطعیت در همه شعب)، معمولاً پذیرفته می‌شود که اعاده دادرسی طاری فقط وقتی معنی دارد که رأی قطعیِ سابق در پرونده جاری نقش تعیین‌کننده داشته باشد؛ یعنی اگر رأی سابق هیچ اثر حقوقی مستقیم در دعوای فعلی نداشته باشد، طرح اعاده دادرسی طاری فاقد کارکرد است و ممکن است رد شود. اگر درباره قابلیت اتکا بودن رأی قطعیِ مورد استناد تردید دارید، قبل از اقدام بهتر است با یک وکیل اعاده دادرسی مشورت کنید؛ برای هماهنگی با موسسه حقوقی ملی وکیل می‌توانید با 09121304085 تماس بگیرید.

تفاوت اعاده دادرسی طاری و اعاده دادرسی اصلی

تفاوت این دو، فقط «اسم» نیست؛ در زمان طرح، مرجع رسیدگی و تشریفات اثر دارد و اگر اشتباه کنید، احتمال رد شدن درخواست بالا می‌رود. اعاده دادرسی اصلی زمانی است که شما مستقلاً تصمیم می‌گیرید نسبت به رأی قطعی پرونده خودتان اعاده دادرسی بخواهید؛ یعنی بدون اینکه پرونده دیگری در جریان باشد، دعوا را با هدف نقض یا اصلاح رأی قطعی قبلی زنده می‌کنید. اما اعاده دادرسی طاری زمانی رخ می‌دهد که پرونده‌ای دیگر در حال رسیدگی است و طرف مقابل به یک رأی قطعی سابق استناد کرده و شما برای دفاع، ناچار می‌شوید همان رأی قطعی را از مسیر اعاده دادرسی مورد حمله قرار دهید.

تفاوت از نظر زمان طرح: اعاده دادرسی اصلی غالباً پس از قطعیت رأی و با تصمیم مستقل شما آغاز می‌شود. اعاده دادرسی طاری در «میانه دعوا» مطرح می‌شود؛ یعنی وقتی رأی قطعی سابق وارد صحنه شده و بر پرونده جاری اثر گذاشته است.

تفاوت از نظر مرجع رسیدگی: در هر دو، اصل این است که مرجع رسیدگی به اعاده دادرسی، دادگاهی است که رأی مورد اعتراض را صادر کرده؛ اما در نوع طاری، دادگاه رسیدگی‌کننده به دعوای جاری ممکن است رسیدگی خود را متوقف یا مدیریت کند تا نتیجه اعاده دادرسی نسبت به رأی مورد استناد مشخص شود. همین تعامل دو پرونده، حساسیت‌های شکلی بیشتری ایجاد می‌کند.

تفاوت از نظر تشریفات: در اعاده دادرسی اصلی معمولاً مسیر دادخواست و هزینه‌ها و مهلت‌ها روشن‌تر در ذهن افراد جا افتاده است. در اعاده دادرسی طاری، چون در بستر یک پرونده دیگر مطرح می‌شود، اشتباه رایج این است که افراد آن را با «ایراد ساده» یا «دفاع شفاهی» یکی می‌گیرند، در حالی که دادگاه عموماً انتظار دارد شکل طرح، مستند، مستدل و با رعایت قواعد باشد. اگر نمی‌دانید مسیر درست در پرونده شما کدام است، مشاوره دقیق می‌تواند جلوی هزینه اضافه را بگیرد؛ شماره تماس 09121304085 برای موسسه حقوقی ملی وکیل است.

اعاده دادرسی طاری در چه زمانی مطرح می‌شود؟

زمان طرح اعاده دادرسی طاری، همان‌طور که از نامش پیداست، در جریان رسیدگی است؛ اما نه هر زمان. نقطه شروع معمولاً وقتی است که یک طرف دعوا برای اثبات ادعای خود، به رأی قطعی سابق استناد می‌کند؛ مثلاً می‌گوید «این موضوع قبلاً با رأی قطعی حل شده» یا «رأی قطعی دیگری وجود دارد که نشان می‌دهد حق با من است». در این لحظه اگر طرف مقابل تشخیص دهد آن رأی قطعی از جهات قانونیِ ماده ۴۲۶ قابلیت اعاده دارد و این رأی واقعاً بر نتیجه پرونده جاری اثر می‌گذارد، می‌تواند اعاده دادرسی طاری را مطرح کند.

نکته کلیدی: اعاده دادرسی طاری زمانی معنی‌دار است که رأی قطعیِ مورد استناد، مؤثر در سرنوشت دعوای فعلی باشد. اگر رأی سابق صرفاً یک «قرینه» یا یک سند کم‌اهمیت باشد، یا دادگاه اساساً تصمیمش را بر آن بنا نکند، طرح اعاده دادرسی طاری ممکن است از نظر دادگاه «غیرمؤثر» تشخیص داده شود.

این ابزار غالباً در پرونده‌هایی پررنگ‌تر است که روابط بین دعاوی به هم گره خورده است؛ مثلاً دعوای مالکیت و خلع ید، مطالبه وجه و اثبات پرداخت، یا دعاوی مربوط به قرارداد که یک رأی قطعی قبلی درباره اعتبار قرارداد یا اصالت اسناد وجود دارد. از نظر عملی، بهتر است بلافاصله پس از اینکه رأی قطعی سابق وارد پرونده شد و طرف مقابل به آن استناد کرد، موضوع را بررسی کنید؛ چون اگر رسیدگی جلو برود و شما دیر اقدام کنید، ممکن است دادگاه به لحاظ مدیریت دادرسی یا عدم اقناع، با آن همراهی نکند.

اگر درباره اینکه «الان زمان درست طرح اعاده دادرسی طاری در پرونده من هست یا نه» تردید دارید، می‌توانید برای بررسی دقیق مدارک و رأی مورد استناد با موسسه حقوقی ملی وکیل تماس بگیرید: 09121304085.

شرایط تحقق اعاده دادرسی طاری

برای اینکه اعاده دادرسی طاری از نظر دادگاه قابل طرح و رسیدگی باشد، سه شرط محوری باید هم‌زمان وجود داشته باشد. شرط اول، وجود رأی قطعی است. یعنی رأیی که طرف مقابل به آن استناد می‌کند باید قطعیت پیدا کرده باشد؛ اگر هنوز در مهلت تجدیدنظر است یا قابل فرجام‌خواهی بوده و قطعیت نیافته، مسیر درست معمولاً از جنس همان طرق اعتراض است، نه اعاده دادرسی طاری. به بیان ساده، اعاده دادرسی طاری «راهکار بعد از قطعیت» است، نه جایگزین اعتراض‌های معمول.

شرط دوم، تحقق یکی از جهات اعاده دادرسی است؛ یعنی همان جهاتی که قانون‌گذار در چارچوب ماده ۴۲۶ ق.آ.د.م و مواد مرتبط پیش‌بینی کرده است. در عمل، دادگاه از شما انتظار دارد مشخص کنید دقیقاً کدام جهت قانونی محقق شده و چرا. اختلاف نظر با رأی یا ادعای کلی مثل «رأی اشتباه است» معمولاً کفایت نمی‌کند. باید نشان دهید یک دلیل قانونیِ مشخص (مثل کشف سند مؤثر، تعارض مفاد، یا مواردی از این دست) وجود دارد که اگر در دادرسی قبلی لحاظ می‌شد، احتمالاً نتیجه فرق می‌کرد.

شرط سوم، ارتباط مستقیم و مؤثر رأی قطعی با دعوای در حال رسیدگی است. یعنی رأی سابق باید در پرونده جدید نقش واقعی داشته باشد؛ مثلاً مبنای دفاع طرف مقابل یا مبنای تصمیم دادگاه قرار گیرد. اگر رأی قطعیِ سابق هیچ اثر حقوقی تعیین‌کننده‌ای در دعوای جاری ندارد، اعاده دادرسی طاری عملاً بی‌موضوع می‌شود. به همین علت، در متن درخواست باید روشن کنید «این رأی دقیقاً کدام رکن دعوا را تحت تأثیر قرار می‌دهد»؛ مانند مالکیت، برائت ذمه، اصالت سند یا اعتبار قرارداد.

اگر در تشخیص این سه شرط تردید دارید یا می‌خواهید قبل از اقدام، جهات قانونی پرونده شما دقیق بررسی شود، برای مشاوره با موسسه حقوقی ملی وکیل با شماره 09121304085 تماس بگیرید.

مرجع صالح برای رسیدگی به اعاده دادرسی طاری

در اعاده دادرسی طاری، تشخیص مرجع صالح اهمیت حیاتی دارد؛ چون اگر درخواست را به مرجع نادرست بدهید، هم زمان از دست می‌رود و هم ممکن است از نظر تاکتیک دادرسی در پرونده اصلی آسیب ببینید. قاعده کلی این است که دادگاهی صلاحیت رسیدگی به اعاده دادرسی را دارد که رأی مورد درخواست اعاده را صادر کرده است. یعنی اگر رأی قطعیِ مورد استناد، رأی دادگاه بدوی باشد، همان دادگاه صادرکننده (با رعایت قواعد صلاحیت) مرجع اعاده دادرسی خواهد بود؛ و اگر رأی قطعی از دادگاه تجدیدنظر صادر شده باشد، مرجع مربوط به آن رأی تعیین‌کننده می‌شود.

اما نکته ویژه در اعاده دادرسی طاری این است که ما دو «مسیر» داریم:

1. مسیر رسیدگی به دعوای اصلیِ جاری (پرونده‌ای که اکنون در جریان است)
2. مسیر رسیدگی به اعاده دادرسی نسبت به رأی قطعیِ سابق (پرونده‌ای که باید نزد دادگاه صادرکننده آن رأی مطرح شود)

در عمل، دادگاه رسیدگی‌کننده به دعوای اصلی ممکن است برای مدیریت اثر رأی سابق، منتظر نتیجه اعاده دادرسی بماند یا تشخیص دهد آیا اساساً این موضوع در سرنوشت پرونده مؤثر هست یا نه. بنابراین شما باید هم مرجع صالح را درست انتخاب کنید و هم در پرونده جاری، توضیح دهید که چرا نتیجه اعاده دادرسی نسبت به رأی قطعی، بر رأی پرونده فعلی اثر می‌گذارد.

تفاوت مهم با اعاده دادرسی اصلی اینجاست که در نوع طاری، صرفاً با یک «شکایت جداگانه» مواجه نیستید؛ بلکه باید ارتباط بین دو پرونده را مستند و قابل فهم کنید. اگر رأی مورد استناد، از شعبه‌ای در شهر یا حوزه دیگری صادر شده باشد، تعیین مرجع و نحوه پیگیری عملی ممکن است پیچیده‌تر شود. در چنین وضعی، گرفتن نظر وکیل حقوقی می‌تواند جلوی خطای شکلی را بگیرد. برای مشاوره با موسسه حقوقی ملی وکیل با 09121304085 تماس بگیرید.

نحوه طرح اعاده دادرسی طاری

• شکل درخواست (دادخواست یا لایحه)

یکی از رایج‌ترین پرسش‌ها این است که اعاده دادرسی طاری را «چطور» باید مطرح کرد. از نظر عملی، دو اقدام هم‌زمان یا نزدیک به هم رخ می‌دهد: نخست، در پرونده جاری شما باید در قالب لایحه دفاعیه یا درخواست کتبی، به دادگاه توضیح دهید که رأی قطعیِ مورد استناد طرف مقابل، واجد جهت اعاده دادرسی است و شما در حال پیگیری اعاده هستید یا قصد طرح آن را دارید. دوم، اصلِ اعاده دادرسی نسبت به رأی قطعی سابق غالباً با دادخواست اعاده دادرسی نزد مرجع صادرکننده همان رأی انجام می‌شود؛ چون اعاده دادرسی ماهیتاً یک طریق فوق‌العاده شکایت از رأی است و معمولاً تشریفات دادخواست و پیوست مدارک را می‌طلبد.

• زمان تقدیم

زمان طرح اعاده دادرسی طاری وقتی است که استناد به رأی قطعی در پرونده جاری مطرح می‌شود و شما تشخیص می‌دهید باید همان رأی را هدف قرار دهید. تأخیر بی‌دلیل می‌تواند از نظر اقناع دادگاه یا اثرگذاری دفاع شما زیان‌بار باشد. بنابراین بهتر است به محض مشاهده استناد به رأی، موضوع را مستند کنید: شماره دادنامه، تاریخ قطعیت، شعبه صادرکننده و جهت اعاده دادرسی.

• هزینه دادرسی

هزینه دادرسی تابع مقررات مربوط به اعاده دادرسی و نوع دعواست و معمولاً بدون پرداخت هزینه‌های مقرر، پرونده به جریان نمی‌افتد. علاوه بر هزینه، کیفیت پیوست‌ها و استدلال حقوقی مهم است: باید رأی قطعی، مدارک اثبات جهت اعاده و توضیح «اثر مستقیم رأی بر دعوای جاری» ضمیمه و روشن شود. اگر پرونده شما حساس است یا احتمال رد شکلی وجود دارد، مشاوره پیش از ثبت، تصمیم عاقلانه‌ای است. برای هماهنگی با موسسه حقوقی ملی وکیل: 09121304085.

آثار پذیرش یا رد اعاده دادرسی طاری

اثر اعاده دادرسی طاری را باید در دو سطح دید: اثر بر دعوای اصلیِ در جریان و اثر بر رأی قطعیِ مورد استناد. از نظر دعوای اصلی، وقتی شما اعاده دادرسی طاری را مطرح می‌کنید، هدف این است که دادگاه رسیدگی‌کننده به پرونده جاری متوجه شود رأی قطعیِ مورد استناد هنوز از نظر شما «پایه مطمئن» برای تصمیم نیست. در برخی پرونده‌ها، دادگاه ممکن است برای جلوگیری از صدور رأی متعارض یا تصمیم‌گیری بر مبنای رأی مخدوش، رسیدگی را مدیریت کند؛ گاهی تعویق یا توقف رسیدگی رخ می‌دهد، البته این امر قطعی و یکسان در همه پرونده‌ها نیست و به تشخیص دادگاه و میزان اثر رأی سابق بستگی دارد.

اگر اعاده دادرسی طاری پذیرفته شود و نهایتاً رأی جدیدی صادر شود که رأی قطعیِ سابق را نقض یا اصلاح کند، اثر مستقیم آن این است که پایه استناد طرف مقابل در پرونده جاری تضعیف یا بی‌اثر می‌شود. در این حالت، دادگاه پرونده اصلی باید با وضعیت تازه تطبیق پیدا کند؛ مثلاً اگر طرف مقابل بر اساس رأی سابق ادعای برائت ذمه داشت و رأی سابق در اعاده نقض شد، دیگر نمی‌تواند همان دفاع را با قوت قبلی پیش ببرد.

در مقابل، اگر اعاده دادرسی طاری رد شود (چه رد شکلی، چه رد ماهوی)، معمولاً رأی قطعیِ مورد استناد همچنان معتبر می‌ماند و طرف مقابل می‌تواند به آن اتکا کند. رد شکلی یعنی مثلاً جهت قانونی یا تشریفات رعایت نشده؛ رد ماهوی یعنی دادگاه رسیدگی‌کننده به اعاده، پس از بررسی، جهات اعاده را محقق ندانسته است. اثر عملی رد این است که در پرونده جاری ممکن است دادگاه، استناد به رأی قطعی را معتبر تلقی کند و روند رسیدگی سرعت بگیرد.

به همین علت، پیش از طرح اعاده دادرسی طاری باید ارزیابی کنید که آیا واقعاً «جهت قانونی» و «اثرگذاری در پرونده اصلی» قابل اثبات است یا نه. برای بررسی تخصصی وضعیت پرونده، می‌توانید با موسسه حقوقی ملی وکیل تماس بگیرید: 09121304085.

اشتباهات رایج در اعاده دادرسی طاری

بخش زیادی از رد شدن‌ها به خاطر اشتباهات قابل پیشگیری است. اشتباه اول، طرح خارج از جریان رسیدگی است. یعنی شخص بدون اینکه واقعاً در پرونده‌ای رأی قطعی سابق مورد استناد قرار گرفته باشد، عنوان «طاری» را به کار می‌برد. اگر دعوای جاری وجود نداشته باشد یا رأی سابق در آن دعوا وارد نشده باشد، «طاری» بودن محل تردید قرار می‌گیرد و ممکن است دادگاه مسیر را اعاده دادرسی اصلی بداند یا اساساً ایراد شکلی بگیرد.

اشتباه دوم، عدم احراز ارتباط مؤثر است. بسیاری فقط می‌گویند «طرف مقابل به رأی قطعی استناد کرده»، اما توضیح نمی‌دهند این رأی دقیقاً روی کدام عنصر دعوا اثر دارد. دادگاه معمولاً دنبال رابطه روشن می‌گردد: آیا رأی قبلی، مالکیت را تثبیت کرده؟ آیا پرداخت را ثابت کرده؟ آیا اصالت سند را تعیین کرده؟ اگر این رابطه شفاف نشود، اعاده دادرسی طاری در نگاه دادگاه «دفاع فرعی غیرضروری» جلوه می‌کند.

اشتباه سوم، خلط با اعتراض ثالث یا تجدیدنظرخواهی است. اعتراض ثالث زمانی مطرح می‌شود که رأیی به حقوق شخص ثالث لطمه زده و او در آن پرونده حضور نداشته است. تجدیدنظرخواهی هم مسیر اعتراض به رأی غیرقطعی در مهلت مشخص است. اعاده دادرسی طاری هیچ‌کدام نیست؛ یک طریق فوق‌العاده نسبت به رأی قطعی است که اثرش در پرونده جاری بروز پیدا می‌کند. استفاده از عنوان نادرست یا استدلال‌های مربوط به طرق دیگر، کیفیت دفاع را پایین می‌آورد.

اشتباه چهارم، ادعای کلی بدون استناد به جهت قانونی است؛ مثلاً «رأی ناعادلانه است» یا «قاضی اشتباه کرده». در اعاده دادرسی طاری باید دقیق و ماده‌محور نوشت و مستندات ارائه داد. اگر می‌خواهید احتمال موفقیت را بالا ببرید، بهتر است پیش از اقدام، یک ارزیابی شکلی و ماهوی انجام دهید. برای مشاوره با موسسه حقوقی ملی وکیل: 09121304085.

سوالات متداول اعاده دادرسی طاری

آیا اعاده دادرسی طاری نیاز به دادخواست جداگانه دارد؟

در اغلب موارد، بله؛ اصلِ اعاده دادرسی نسبت به رأی قطعیِ سابق معمولاً با دادخواست اعاده دادرسی نزد مرجع صادرکننده همان رأی پیگیری می‌شود. در پرونده جاری نیز معمولاً یک لایحه لازم است تا دادگاه بداند این رأی مورد استناد، محل مناقشه قانونی است و چرا نتیجه آن برای دعوای فعلی مهم است.

آیا اعاده دادرسی طاری مهلت دارد؟

اعاده دادرسی به طور کلی تابع مهلت‌ها و قواعد خود است و «طاری بودن» به معنای حذف زمان‌بندی نیست. با این حال، چون در دل یک پرونده جاری مطرح می‌شود، اقدام به‌موقع اهمیت دوچندان دارد. برای تشخیص مهلت دقیق، باید نوع رأی، تاریخ ابلاغ و جهت اعاده بررسی شود.

آیا رأی اعاده دادرسی طاری قابل اعتراض است؟

قابلیت اعتراض به تصمیمات و آرای صادره، تابع نوع تصمیم (قرار یا حکم) و مقررات مربوط است. در پرونده‌های مختلف ممکن است مسیر اعتراض متفاوت باشد، بنابراین بدون بررسی متن رأی و مرجع صادرکننده نمی‌توان نسخه واحد داد.

تفاوت اعاده دادرسی طاری با اعتراض ثالث چیست؟

اعتراض ثالث مخصوص کسی است که در پرونده قبلی طرف دعوا نبوده ولی رأی به حق او آسیب زده است. اعاده دادرسی طاری مربوط به حالتی است که رأی قطعی سابق در پرونده جدید مورد استناد قرار می‌گیرد و یکی از طرفین می‌خواهد با جهات قانونی اعاده، همان رأی را بی‌اثر کند یا تغییر دهد.